1604 - English Breakfast on Love Street

I don't really remember what the hell was English breakfast,
I was never into such nationalistic Jibber Jabbers.
The first time that I tried,
It just felt that I only filled my tummy up once more!
But if someone wants to say that I stuffed myself up in a British way, can go ahead!
Interpret this big historic move the way he wants it!
It's just not my words!

But If British Breakfast means that
You play some Rolling Stones when you wake up,
and give out a deep sighing exhale
touch his dizzy forehead, and stroke his untidy long hair,
and go to the kitchen naked in a tee and white socks,
while his "elephant trunk" is still hanging long from the long last night
only a few centimeters* away from the oven's flame
making some hot water.
Go and grab a bite of a few slices of pizza left from last night on the messy table
get the empty bottles, ashtray, dirty dishes and all in the kitchen's sink
and open up a piss warm beer and sit down there on the couch
staring at the dust flowing in the air in the sun's ray of light
Until the cricking sound of his bed switches his thoughts to the fact that
a weird female mammal has passed out in his bed,
who has revealed so many personal, characteristic holes and black holes over just last night,
that was never there before,
and now he has to find a damn way to ditch her
after the long process of making breakfast...
Then this is exactly my very own recipe of English friggin' breakfast!

*You just have to change that centimeter to foot, yard, mile... or whatever the hell Brits use as measuring units.

من به یاد نمیارم صبحانهء انگلیسی دقیقا چه کوفتی بود،
اهل این سوسول بازی های ناسیونالیستی نبودم.
اولین باری که امتحان کردم
تنها احساسی که داشتم فقط احساس پر شدن شکم خودم بود و بس.
حال اگر کسی می خواهد بگوید من به سبک انگلیسی خیک ام را پر کرده ام، بفرماید!
هر جوری دلش می خواهد این حرکت بزرگ و تاریخی را برای خودش تعبیر کند!
این ها کلمات من نیست!

اما اگر صبحانهء انگلیسی معنی این میدهد
که آدم صبح رولینگ استونز پلی کند
یک بازدم عمیق آه مانند ول بدهد
دستی به سر سرگیجه دارش و موهای بلند به هم ریخته اش بکشد
و با تیشرت و کون برهنه و جوراب های سفید برود توی آشپزخانه
در حالی که خرطوم فیلش هنوز دراز به دراز از شب کش دار قبل آویزان مانده است
و فقط چند سانت* تا آتش اجاق فاصله دارد، آب جوش بگذارد
برود چند تیکه از پیتزای شب قبل از روی میز آشفته بردارد و گاز بزند
شیشه ها و زیر سیگاری و بشقاب های کثیف را بردارد بگذارد توی سینک
یه شیشه آب جو به گرمی شاش باز کند بنشیند روی کاناپه
خیره شود به گرد و غباری که توی نور آفتاب برای خودشان در هوا غوطه ورند
و ناگهان صدای قرچ تخت اش رشتهء افکار غوطه ورش را تغییر بدهد به این موضوع که از قضا
یه دست خر مادهء عجیب دراز به دراز توی تخت اش غش کرده
که در طول شب گذشته، کلی سوراخ و سیاهچال روحی و شخصیتی معیوب رو کرده است
که تا قبل از این از هیچ کدام از آن ها خبری نبود
و حالا باید بعد از پروسهء لعنتی صبحانه درست کردن
یک فکری هم به حال دک کردن او بکند...
این دقیقا همان دستور غذای من برای صبحانهء لعنتی انگلیسی است!

* فقط آن سانتیمتر را تبدیل کند به فوت، یارد، مایل... یا هر کوفت دیگری که انگلیسی ها با آن اندازه می گیرند.

1284 - Pure people all around us II

She also plays with fire,

She makes a living out of playing with fire!

او همچنین با آتش بازی می کند،

او از بازی با آتش زندگی اش را می چرخاند.

1283 - Pure people around us

This must,
change your definition of a rainy day.

این باید

تعریف تان را از روز بارانی تغییر بدهد.

1267 - Diffuzion

Today I fell in love with the foam of a pint of beer,

which threw me to a whole different world with a smile for hours!

You go fall in love with some little thing too, on daily basis.

من امروز عاشق كف آبجوي ليواني شدم

كه تا ساعت ها من را با لبخند به دنياي ديگري خيره كرد.

شما هم مثل من، هر روز عاشق چیز کوچکی شوید!

1151 - The Complex

Another failed attempt for having one sober night...

1146 - PS. Just a basic fact

I was watching TV,

She called and said
"I need to see you."

I went out,
Met her in the cafe she was waiting for me,
Got her to see me for an hour,
And I Came back and started watching TV again.

***

Quite numb and uncertain,
She can't take, can't give.
She can't tell how she feels.

She will be gone,
Probably forever.

***

Late at night,
I can sit in my chair,
Put my T-shirt on my face,
With my eyes closed,
and witness how her slight remaining smell
she gave when we hugged goodbye,
loses to the selfish smell of my perfume and my own body scent
until it's all gone!

***

Closer to morning,
I can sit as still as I sat with her at the table,
looking in her eye indifferently,
with her face still right in front of me.
until I explode with a rush of sudden adrenaline
To my head,
The kind of reaction
which gives me contractions
Drives me nuts
And skin goes all goose bumps.

A Feeling
that can't be expressed and let out fully
only by playing Guitar from deep within
So There I go smashing empty bottles at my wall too
Until I get Comfortably Numb.

***

Yeah My Little Former Lovers!
The fact is:
It might be your problem that I don't give,
But It's definitely my problem that I don't give!

در حال تلویزیون نگاه کردن بودم

که تماس گرفت و گفت:
"باید ببینمت."

رفتم بیرون،
توی یک کافه دیدمش که منتظر من نشسته بود
یک ساعتی من را دید
و بعد برگشتم و دوباره تلویزیون تماشا کردم.

***

کاملا بی حس و مردد
نه می تواند چیزی بگیرد، نه چیزی ببخشد.
نه حتی می تواند بگوید چه احساسی دارد.

او خواهد رفت
احتمال زیاد برای همیشه.

***

شب، دیر وقت
من می توانم همانقدر بی حرکت و آرام بنشینم که با او سر میز نشستم،
در چشمانش با بی تفاوتی نگاه کنم،
چشمان صورتی که هنوز روبروی من است.
تا موقعی که با هجوم ناگهانی آدرنالین به سرم
به حد انفجار می رسم،
واکنشی
که باعث انقباض های ناخودآگاه می شود
بی عقلی از من می سازد که واقعا از دست اش داده ام
تمام موهای روی پوسنم سیخ می شود.

احساسی که
تنها با گیتار نواختن از اعماق درون
نمی تواند به طور کامل بیان و از بدن بیرون رود
در نتیجه همزمان شیشه های خالی را می کوبم به دیوار تا آنگاه که
Comfortably Numb
شوم.

***

بله عاشقان سابق من!
حقیقت این است:
شـــاید مشکل شما باشد که من چیزی نمی بخشم،
اما قطعا مشکل من است که چیزی نمی بخشم!د

1100 - Did you know?

Personal Justifications!

You can always fool yourself
with numbers, names, words, etc.
You can always tend to think
You are invincible,
and you can't be dragged down.

But there is always another whole half to reality,
And That is hammering heartbeats,
Pink pinks
Driving to the Hospital
At 2 A.M. alone.

May they can't take your soul away,
But sometimes body -the other half- can't take.

You never cry over a living body,
like you do for a dead body of a loved one.
only if it's 3:24 A.M. on the way back home, Alone.

In that moment of failure,
You hate to be yourself,
You hate to be colonized by
all those things that has no intention of life in it whatsoever.

That's when you ask yourself:
Are you really sure you're born yet and alive?

توجیهات شخصی!

تو همیشه می تونی خودتو
با شماره ها، نام ها، کلمات و غیره گول بزنی!
تو همیشه می تونی فکر کنی
که شکست ناپذیری
و نمی توانند تو را به زیر بکشند.

اما همیشه نیمهء کامل دیگری برای واقعیت وجود دارد
و آن: تپش های قلب پتک گونه،
قرص های صورتی،
و رانندگی به سمت بیمارستان
در ساعت 2 نیمه شب است
به تنهایی.

شاید آن ها نتوانند روح تو را از تو بگیرند
اما بعضی وقت ها بدن - آن نیمهء دیگر - تاب نمی آورد.

تو هیچ وقت برای بدن زندهء یک آدم
آن طوری که برای بدن بی جان یک عزیز گریه می کنی، اشک نمی ریزی.
فقط در یک صورت: 3:24 دقیقهء صبح در راه برگشت به خانه، تنها.

در آن لحظهء درماندگی،
تو از بودن خودت متنفر می شوی
بیزار می شوی از اینکه جمع زده شوی
با چیزهایی که اثر هیچ موجود زنده ای را در خود ندارد.

آن وقت است که از خودت سوال می کنی:
آیا مطمئنی که بدنیا آمده ای و زنده هستی؟

1068 - Heartache every day, Headache every night

My Dear Friends!
My Dear Protesters!

The main point of protesting
is not knowing what you don't want,
It's knowing what you want to replace it with, that matters the most!

***

I tell you this,
not only because I see disappointed fathers today
who even along with their own children
Only know what they don't want,
But because of the
big revolution which is going on deep down inside of me...

***

It was during my very recent trip abroad
that one night I felt like such a huge idiot
Way way much bigger than this nickname I've chosen...

fending for years, repelling, rejecting, refusing to accept, opposing
against my country and anything that had any relations whatsoever with it, such as
Culture, Society, Women, Men, Myths, beliefs, TV, Books, Cinema and any kind of media, politics and...
may have made me a man, open to accept the world the way it is known almost everywhere.
but
What did I really spend my life for,
all these best years of it?

The Euphoria of not succumbing to some sort of women, while I could have all those women who I drank with, met at the library or had any kind of social contact with, in some foreign country?

Walking proud by being called different, smart, or even pain in the ass? by some pathetic type of people who thankfully didn't get to put me in trouble or even if they did I got away with that? or the chance of hanging out with the kind of people who could openly accept me and add something up to my knowledge and my own life's theories instead of keeping me down busy with a bunch of repetitive thoughts.
Or instead of letting the society and it's culture to isolate me this much, I could go out everyday, and interact with as many people as possible, even if it's as long as just a second, as fast as a glance, or lasting as much as a 5 minute talk!

What did I get all these years, really?
Nothing But falling away from everything and everybody, even the closest ones,
little by little, day by day, everyday
so much that my friends turned into enemies,
so much that I can't bear an Iranian face anymore,
I can't hear all the Persian Words they say,
All those sick, twisted and pathetic ideas and points of view, and worst of all: their fucking sympathy for me, uhhh...
I can't open my eyes
cause I can't believe what I'm seeing
the only thing that is left to see, it's a thorn in my eye,
And I can't read, they only thing they offer me to!
I saw myself getting isolated more and more,
watching walls closing in till the size of my room,
with English books that my friends would bring me from other countries
or I'd download them!
Having nothing to write
because all I'm seeing is just "Iranian
It's something totally different from the world's mainstream,
Boring and unbearable
and I hate thinking about it,
Reading about it,
Writing about it,
and inevitably getting linked and related to it, with my guts!

***

I truly felt like a total idiot!
Uhhh... What a dull person, I had kept myself!
The Most communicative persons I could find around in this country
- Except for those rare nice and classy but yet with different habits -
were those who's society's common people had inducted them the feeling of
having great sense of wisdom and perception, that they're classy or
in one word, - that fucking word which they pathologically use -: "Open Minded".
uhh! What was this scale that I have been evaluating myself all these years???
Isolated people, restricted both mentally physically socially politically, a 3rd world country citizen, a middle eastern in terms of freaking politics, with religious background, whose drinking alcohol is a gesture, pose,
and all those American Media they watch
- if not misinterpreted by pathetic Iranian terms and visions -
can't be related to their daily routine
but only to their midnight dreams!
Pfff! What a Stupidity!

***

why?
Why living in such a place like Iran, should cost me, refrain me from what I could have,
that it would lead me to a situation which the only solution and alternative to reenact the kind of life, I could possibly have with the pleasant type of people I know
would be absurd, corny TV shows,
something that has the slightest thing to do with the real life in that society!

Seriously, how many gray brain cells I've turned into pop corn all these years???!

How I fear...
How I fear facing the answer!
God knows how Much I hate to face it!
Counting the number of books I haven't read all these years!

How much more should I both intentionally and unintentionally
keep myself from my self?

***

Oh god!
Putting down all those bitter beauty in my repellings and rebellious actions,
What else did I achieve here?

What did I get here anyway
except Civil War...?

دوستان عزیز من!
دوستان معترض من!

نکتهء مهم در مورد اعتراض کردن
این نیست که شما بدانید چه چیزی را نمی خواهید،
این دانستن این که شما چه چیزی را به جای آن می خواهید است که اهمی اساسی را دارد!

***

من این را به شما می گویم
نه فقط به خاطر اینکه من پدرانی را می بینم
که خود در دیروز
و حتی بچه هایشان هم امروز تنها می دانند چه چیزی را نمی خواهند،
نه!
بیشتر به خاطر
انقلاب بزرگی که در من موج می زند...

در همین سفر اخیرم بود
که شبی، در درونم احساس حماقتی بزرگ کردم
بسیار بسیار بزرگتر از نام مستعار...

سال ها دفع کردن، رد کردن، نپذیرفتن، جبهه گرفتن
در برابر کشورم و هر آن چه که به آن مربوط بود
فرهنگ، جامعه، زنان، مردان، تلویزیون، کتاب، سینما و هر نوع مدیا، سیاست و...
شاید از من یک آدم با ذهنی باز تر ساخت
برای قبول کردن دنیا به آن صورتی که همه جا در جریانست.
اما
این همه سال از بهترین روز های عمرم را
برای چه چیزی صرف کردم؟

سرخوشی ناشی از سر خم نیاوردن در مقابل بعضی از انواع زنان، وقتی می توانستم تمام آن زنانی که در کشور های مختلف دنیا با ایشان مشروب نوشیدم یا در کتابخانه ملاقات کردم یا... یک رابطه داشته باشم؟

افتخار رقت انگیزی نسبت به گفته های تمام این آدم های رقت انگیز و عقب مانده، که اگر دردسر برایم درست نکردند یا اگر کردند از آن در رفتم، اما انگ متفاوت بودن، باهوش بودن و حتی مایهء ننگ و دردسر به من زدند؟ وقتی تمام این سال ها می توانستم با آدم هایی که مرا با آغوش باز قبول کنند نشست و برخواست داشته باشم که می توانستند به جای اینکه من را در همان حد خودم از دانایی و در یک سری تئوری زندگی و افکار تکراری نگه دارند، به دیده ها و یاد گرفته های من اضافه کنند؟
و به جای اینکه فرهنگ و جامعه مرا اینطور ایزوله کند، بروم بیرون با بیشترین تعداد انسانی که می بینم تعامل برقرار کنم، حتی در حد چند ثانیه، یک نگاه، 5 دقیقه حرف زدن!

من این همه سال چه چیزی عایدم شد؟
جز اینکه روز به روز، ذره ذره از همه چیز و همه کس حتی نزدیک ترین ها چنان دور افتادم،
آن قدر که دوستان ذره ذره، دشمنان من شدند،
آن قدر که نمی توانم یک چهرهء ایرانی تحمل کنم،
نمی توانم تمام این کلمات فارسی شان را بشنوم
تمام آن ایده های بیمار، نقطه نظرات دیوانه، و بدتر از همه همدردی این و آن با من،
و نمی توانم چشمانم را باز کنم
چون نمی توانم باور کنم تمام چیزهایی که دارم می بینم
نمی توانم ببینم تنها چیزهایی که برای دیدن باقی مانده است
و نمی توانم بخوانم، تنها چیز هایی که جلوی من می گذارند؟
من خودم را ایزوله تر دیدم،
دیوار ها روز به روز نزدیک تر و نزدیک تر شدند
تا در حد چار دیواری اتاقم با پرده هایی بسته
و بخوانم کتاب هایی که دوستانم از خارج برایم بیاورند
یا دانلود کنم؟
چیزی برای نوشتن نداشته باشم
چون تمام آن چیزی که می بینم ایرانی است
کسل کننده و غیر قابل تحمل
کاملا متفاوت از فرهنگ و رسم رایج بر دنیا
و من تا مغز استخوان از فکر کردن به آن
خواندن از آن
نوشتن از آن
و هر گونه ربط داده شدن غیر قابل اجتناب با آن، متنفرم؟

من احساس احمق بودن کردم!
آه که من خودم را چه احمقی نگه داشته بودم!
قابل معاشرت ترین انسان های دوروبرم در این کشور
- جدای از آن افراد نایس و نادر با این وجود با رفتار ها و خلق و خوی متفاوت-
افرادی بودند که نادانی عام جامعه به آن ها این را القا کرده بود
که آن ها قدرت ادراک و تعقل عظیمی دارند و می فهمند و متحجرند
و یا به وصف آن کلمهء لعنتی که به طرز بیمار گونه ای استفاده می کنند: "اوپن مایند" اند!
آه! این همه سال، من خودم را با چه معیاری ارزش گذاری می کردم؟؟؟
مردمی ایزوله، محدود از بابت ذهنی فیزیکی اجتماعی سیاسی و...، جهان سومی، خاورمیانه ای در تعاریف سیاست های آن بیرون، با پس زمینهء مذهبی، که مشروب خوردنشان ژست،
و تمام آن مدیاهای خارجی که تماشا می کنند را
- اگر یک برداشت ایرانی رقت انگیز از آن در نیاورند -
فقط و فقط می توانند به رویاهای شبانه شان ربط بدهند
و نه به زندگی روزمره شان!
پوووف! چه خریتی!

چرا؟
چرا باید زندگی در جایی چون ایران مرا از خواسته هایم عقب نگه دارد
که تنها چاره و جایگزینی من برای زندگی، جامعه، فرهنگ و قرار گرفتن در جو انسان های مورد علاقه ام
تمام آن برنامه های تلویزیونی پوچ و چرند باشد،
چیزی که حداقل سنخیت را با زندگی روزمره در آن جامعه دارد؟

به راستی تا به امروز من چه تعداد سلول های خاکستری مغز را در برابر تلویزیون پاپ کورن کرده ام؟؟؟!

چقدر می ترسم...
چقدر می ترسم تا با جواب آن روبرو شوم!
خدا می داند چقدر از فکر کردن به آن واهمه دارم!
شمردن تعداد کتاب هایی که این همه سال نخوانده ام!

چقدر عمدی و غیر عمدی باید
خودم را از خود ام دور نگه دارم؟

آه خدای من!
تمام لذت و زیبایی های تلخ در آن نخواستن ها و یاغی گری ها را اگر زمین بگذارم،
به چه چیز دیگری رسیدم؟

به راستی چه چیزی عایدم شد
بجز جنگ داخلی؟

1063 - Lost Nights

Where are my former nights?
I feel I have lost them all.

Those night when I'd grab my bottle of Jack Daniel's
and Get high On The Doors or The Who or whatever else similar
Thinking, Observing, Writing, Reading, Watching, Singing, Making Love, lying down in a bath tub, Chilling...

Where are my f nights?
I can't seem to find them here!

شب های سابق من کجا هستند؟
احساس می کنم همه شان را گم کرده ام.

آن شب هایی که شیشهء جک دنیلز ام را بر می داشتم
و با "دورز" و "هو" و هر چیزی توی این مایه ها کله مو داغ می کردم
شروع می کردم فکر کردن، نظاره کردن، نوشتن، خواندن، آواز سر دادن، عشق بازی کرد، و در آخر در وان دراز می کشیدم و از آرامش مطلق لذت می بردم.

شب های اسبق من کجا هستند؟
آن ها را در اینجا پیدا نمی کنم!د

1050 - City Of Dreams

3:18 A.M. Just Got Home with a pain in my neck, Sore Throat and change of tone, Echoes of the Amplifiers still ringing in my ears, And All those Pictures in my head... My body can't hold my head, A Glass of Jack Daniels...

My leather jacket has a proper, pleasant stinky smell!
The one that you can only get at Guns N' Roses Show!

I give you my mask of drunkenness
I stay with the mask of wisdom within.

1007 - Chicago, IL, Chainsaw Massacre Of the Silent Lambs

Insomnia!
As Much as shooting myself in the head
seems the only way to get myself fall asleep.

بي خوابي!
آنقدر كه خالي كردن يك گلوله توي سرم
به نظر تنها راه باقي مانده براي افتادن در تخت است.د

997 - Surfers on The Bubble Typhoon

This (song):
The Doors - You're lost little Girl
Has become like a bottle of Beer
to thirsty me.
Only 3-4 percent and
You go open up another one again shortly.

You're a beer and I'm someone who basically
takes 2 pints of Amstel, 3 Cans of Heineken, and Over 7-8 Bottles of that Famous American Piss: Budweiser
to finally let that damn statement:
I'm good!
Roll Out my numb mouth!

***

And Now it's time for me to go crash in a bed or on a couch thinking & pondering quietly
And you go have your very own moment with this song now!

So Good Luck!

اين (آهنگ)د
The Doors - You're lost little girl
براي من تشنه
شده است به مانند يك شيشه آبجو.
فقط 3-4 درصد
و بزودي ميري يكي ديگه باز، باز مي كني.

تو آبجويي و من هم همان كسي كه به طور كلي
2 پاينت امستل، 3 قوطي هاينيكن، و بيشتر از 7-8 تا شيشه از آن شاش آمريكايي معروف بادويزر
مي طلبد تا بالاخره آن كلمهء‌ لعنتي:
من خوبم!
بر زبان سنگينم بيرون بغلطد!

***

حالا هم وقت اينست كه من گوشهء يك تخت يا كاناپه پهن شم آرام آرام تعمق كردن و انديشيدن
و شما هم برويد با اين آهنگ از "دورز"، اين لحظه را به بهترين حالتي كه مي توانيد بگذرانيد!

موفق باشيد!د

970 - You name it

What are women thinking
when they come to bring up a discussion
with the most boring words
and turn to the most unbearable creatures?

Don't they know that
They can be replaced
With a Basketball Match?
A Music Show?
A Bottle Of Whiskey?
A Ride, All Alone on the Road?

زنان چه فكر مي كنند
وقتي به خودشان اجازه مي دهند
با كسل كننده ترين حرف ها
تبديل شوند به غير تحمل ترين موجود غرغرو؟

آيا نمي دانند
كه آن ها مي توانند جايگزين شوند
با يك مسابقهء بسكتبال؟
يك كنسرت موسيقي؟
يك بطر ويسكي؟
يه سواري، اونم تنها در جاده؟

969 - Come Second

Standing on the overpass,
with a cold & blank smile,
Looking down at the river below,
It's all Cold Steel going down the stream instead of water,
There is no point in jumping off,
You won't get drowned like the way you always did before...

ايستاده بر لب پل
با لبخندي سرد و پوچ،
نگاه كني به رودخانهء آن پايين
همه اش استيل سرد به جاي آب جاري است.
پايين پريدن معنايي ندارد
تو همان طوري كه هميشه غرق مي شدي، غرق نمي شوي.د

923 - A Warm Place

I woke up early this morning
in the blue-ish dusk of the night
and I found myself
Myself and nobody but myself
by my side
and I saw my life's barcode
which has been left all black with just a few gray or half-white lines
during these past years...

امروز صبح زود
در فضاي آبي رنگ گرگ و ميش شب از خواب بيدار شدم
و خودم را پيدا كردم
خودم و تنها خودم را
در كنار خودم
و هيچ كس جز خودم
و باركد زندگيم كه در اين چند سال
كاملا سياه مانده و فقط چندخط خاكستري و نيمه سفيد
در آن باقي مانده...د

794
A Pillow Of Winds

3:30 in the morning...
If I go to bed right now
I have to wake up again
in an hour and 5 minutes.i

I dont believe that I've been paddling like this on and off
almost every night for the last 2 and a half months
in This Sea of no destination
of my room
under the light of the most quiet lamp.i

For all these years that I've lived in this Room
I see an ant for the first time tonight
On the wall;
Thank Lord, There still exists, signs of life!i

3:30 دقيقهء صبح...
اگر به تخت بروم
بايد دوباره بيدار شوم
يك ساعت و پنج دقيقهء ديگر.

باور نمي كنم كه از دو ماه و نيم پيش به اين طرف
هر شب كمابيش به همين شكل داشتم پارو مي زدم
در اين درياي بي مقصد
درون اين اتاق
زير نور ساكت ترين چراغ مطالعه.

در تمام سال هايي كه در اين اتاق زندگي كرده ام،
امشب براي اولين بار يه مورچه مي بينم
روي ديوار؛
خدا را شكر، هنوز نشانه هايي از حيات در اينجا وجود دارد!

780

Memoria


The Fact that
Everytime I dive in the blue world
Located on the top of the tower you live in
Everything Goes Still
and I Hear the "Come As You Are" song in my head
and see my new born self
Paddling on the water surface
Must have something to do with my background.

Thinking about it
I Just remember that My Mother never abandon me to water stream
nor to that American Woman who wanted to take me with her
Or Anything else that happened in the past
which one could lay down in the sun
and think about them for hours
Until the song in my head would reach the part
when that Girl in Black bikini
"Dowsed and Soaked" in water
Comes out of the Pool
i"as a Friend"i
i"as an old Enemy",i
Coming to me
i"As I Want her to be..."i

اينكه
تا من
در آن دنياي آبي بالاي برج خانه تو دايو مي زنم
همه چيز ساكت مي شود
و من صداي آهنگ Come As You Are را در گوشم مي شنوم
و خود نوزادم را مي بينم
كه آن بالا نزديك سطح آب دارد دست و پا مي زند
بايد يك ربطي به گذشتهء من داشته باشد.

اما هر چه فكر مي كنم ميبينم
مادرم هيچ وقت من را نه به آب سپرد،
نه به آن زن آمريكايي كه مي خواست مرا با خودش ببرد
يا هر چيز ديگري در گذشته
كه مي شود
ساعت ها بر آفتاب دراز كشيد
و راجع بهش فكر كرد
تا زماني كه اين آهنگ توي سر من به آنجا برسد
كه آن دختر بيـكيني مشكي پوش
Dowsed And Soaked در آب
از استخر بيرون آيد
مثل يك Friend،i
يك Old Enemy،i
بيايد به سمت من
As I want her to be...i

777
Dad's Vintage

Perhaps The Only positive point about us
getting older
is all those aging bottles of wine
that father Made on the birthdate of every single one of us...i

شايد تنها نكتهء مثبت
در بالا رفتن سن ما
كهنه تر شدن شراب هايي است
كه پدر در روز تولد تك تك مان انداخت...

764
Breakdown

This Freaking Hymen thing is one of the most Critical points
in the life of every failed youth who thought he was on the road to the Truth,
That he'll reach to that someday and he'll get dazed
when he finds out about the philosophy behind the fact of "having it or not having it"!
in a way that he'd define girls in only 2 groups from then:i

- one who he can spend the night over at her place
- the other, a girl who he must be sleeping only with her, everynight, and under some specific legal circumstances.i

Now which group are the virgins and which are not,
is your very own "Homework"!i

Just remember if someday, like Idiot, you ever happened to
Turn the table and go for finding yourself
or finding the Truth
Freedom,
Life,
Destiny or any other fucking thing you may call it,
Beware
of the dangerous group,
Or You'll be totally screwed!i

I'm Talking About the Virgins!
Just the time you put yourself into a relationship with one of them,
You get so involved that you think you have found what you were always looking for
or you have already "GOT" that
and you might never understand
for the rest of your life that "THIS" wasnt "THAT",
Or You'll notice that sometime that you are too far from your Youth qualities...i

خودمانيم!
اين بكارت لعنتي هم يكي از بحراني ترين نقطه ها
در زندگي هر جوان وامانده ايست كه فكر مي كرد در جادهء منتهي به حقيقت است،
كه بالاخره روزي با آن برخورد و فلسفهء پشت داشتن يا نداشتن آن،
شديدا او را متحير خواهد كرد!
طوري كه آن روز، دختران را تنها در دو دسته جاي خواهد داد:

- يكي آنهايي كه مي تواند امشب را خانه اش بخوابد
- ديگري آنهايي كه هر شب فقط بايد با او بخوابي، تحت شرايط خاص قانوني.

حالا اينكه كدام گروه همان دختران باكره هستند
و كدام گروه نيستند، "تكليف شب" شماست!

فقط اگر روزي شما هم هوس كرديد
مثل ايديت بزنيد زير همه چيز و برويد دنبال پيدا كردن خودتان،
يا پيدا كردن حقيقت،
يا آزادي،
زندگي،
سرنوشت يا هر زهر مار ديگري كه اسمش را بگذاريد،
حواستان باشد
گرفتار آن دستهء خطرناكش نشويد!
والا كلكتان كنده است!

باكره ها را مي گويم!
همين كه با يكي از انواع آنها رابطه برقرار كرديد
آن طور درگيرش مي شويد كه فكر مي كنيد زندگي را پيدا كرده ايد
يا "تشكيل" اش داده ايد
و شايد
تا آخر عمرتان هم درك نكنيد كه اين آن نبود،
و يا وقتي به آن پي ببريد كه ديگر از جواني افتاده باشيد...

713
Good To be alive

Hi To Myself
And To My Hard Rock Self
To The Noises Of Those Wild Animals Who have stolen The Microphones
Screaming...

Hi To My Own Junkyard
Where Laws are Leathery and Jungle Laws
Where there exist no more drunk girls who dance Salsa barefoot and boys who dance Swing after midnight
So you dont need to be that nice
and you can take a break
put some dirty, tired Hard Rock music on the stereo
and lie down in a corner or on the floor, play with your guitar
Or put your head on your goddamn pillow instead of a female's stomache and Die.

سلام من به خودم
به خود هارد راك ام
به سروصداهاي حيوانات وحشي اي كه ميكروفن ها را دزديده اند
و پشت آن جيغ مي كشند...

سلام به Junkyard خودم
جايي كه قوانين چرمي اند و جنگلي
جايي كه ديگر نيمه شب ها از دخترهاي مستي كه پا برهنه سالسا و پسرهايي كه سوينگ مي رقصند خبري نيست
پس مجبور نيستي زيادي نايس باشي،
و مي توني زماني براي تنفس پيدا كني،
كمي موزيك هارد راك كثيف و خسته بذاري
پرت كني خودتو يه گوشه يا روي زمين گيتار بزني
يا به جاي شكم يه جنس ماده، سرتو بذاري روي بالشت لعنتي ات و بميري!