629
Let My Home Be My Gallows

i"Opera", Is Another Form of "Metal" Music!

If you don't really Understand this,
You probably have not tasted The Pleasure of doing something,
basically considered as "a Real Crime"
- So Tiny And Adventurous though -
and The Composure Of listening to an Opera Song Afterward!

Or Maybe, Your Personality is more a "Victimized" one rather than being a "Victim Chooser" or maybeee...
You lose your Nerve and control So Soon unfortunately, over any Unpleasant thing you face!

You know?
Loneliness, Solitude and Silence Make you to listen to the voices inside of you
And These inner voices, They All Talk Evil
Which Can Finally End you up in Iniquity and Villainy.

So Let Me Proudly introduce myself to you in this very special Moment:
I AM One Of The Lonliest Men In The World

Yours
Dr. I-I

"اپرا"، نوع ديگري از موسيقي "متال" است!

اگر شما اين موضوع رو درك نمي كنيد
احتمال زياد هنوز لذت انجام دادن يك عمل
كه به طور كلي واقعا "جرم" تلقي ميشه
- اگر چه خيلي كوچولو (!) و ماجراجويانه -
و آرامش گوش كردن به يك موزيك اپرايي بعدش رو نچشيديد!

يا شايد، شما شخصيتي "قرباني شونده" داريد تااااا بعضا "قرباني كننده" و يااااا...
شما متاسفانه در مواجهه با هر موضوع نا خوشايندي، كنترل اعصاب تان را سريع از دست مي دهيد!

مي دانيد؟
تنهايي و سكوت، آدم را به شنيدن صداهاي درونش وا مي دارد
و اين صداها همه از بدذاتي مي گويند
كه در نهايت مي توانند به "شرارت" منتهي شوند.

پس بگذاريد در اين لحظهء استثنايي، با كمال افتخار، خودم را به شما معرفي كنم:
من در حال حاضر يكي از تنها ترين مردان دنيام!

امضا: دكتر I-I

548
Okeeey! Beeeg Deeel

The Most Concordant Steps I take
Are Those That I Take With The Song:
Another Brick In The WAll - Part II
And With A Pair Of Those Big Boots.

I dont give a damn If
The Weather is Hot These Days and
Gurls Wear Bermudas
And Pen!$es* are Staring At The Sun
Talking about the Heat.
Who Cares About Your Opinion about it
When You're not even A Sand Ace
in The psychic World Of Mine?

*- (Sic) For Evading From Blocking Enginesi

موزون ترین قدم هایم
همان هایی است که با آهنگ:
another brick in the wall part II
و با یکی از همان جفت بوت های گنده بر می دارم.

اصلا گیرم که این وقت از سال
شلوارها برمودا شده
شـومـبول ها هم به آسمان خیره باشد
و مدام از گرمی هوا دم بزند.
نظر توی رهگذر چه اهمیتی دارد
وقتی در آن دنیای ذهنی ای که من دارم سیر می کنم،
به اندازهء یک دانه ماسهء کنار دریا
وجود خارجی نداری؟